BELANGENGROEP  STAD BRONKHORST

Klik hier om de ondertitel te bewerken

Klaas van Beek

eerste voorzitter van de Belangengroep Stad Bronkhorst

Van 1969 tot 2012

HISTORIE VAN DE BELANGENGROEP


De belangengroep Bronkhorst kent inmiddels een lange geschiedenis. Rond de overgang van de jaren zestig naar zeventig van de vorige eeuw staken enkele initiatiefrijke Bronkhorsters de koppen bij elkaar. De groeiende toeristenstroom, die in de eerste helft van de jaren zestig aarzelend op gang was gekomen, zorgde behalve voor vertier, reuring en werkgelegenheid voor een aantal problemen. Daarbij speelde ook toen al het verkeer een hoofdrol. De smalle Bronkhorster straatjes stonden vooral in de weekeinden vol met auto’s en motoren. Er was geen doorkomen aan. Henne Scholten, Verdi Breukink en Klaas van Beek stelden een belangengroep samen die zich niet alleen bezighield met problemen rond de restauratie, maar zich ook concentreerde op de verkeersproblematiek.

De mannen (en vrouwen!) van toen zijn of overleden of naar elders vertrokken. Eén Bronkhorster is gebleven: Klaas van Beek en pas op 5 juni 2012 heeft hij de voorzittershamer overgedragen aan zijn opvolger. Voor Klaas van Beek is daarmee de cirkel rond.


Hoezeer de Bronkhorsters hechten aan een sterke belangengroep bleek wel bij de bestuursverkiezing in 2007, toen de Belangengroep een nieuwe start maakte. Driekwart van de bevolking kwam opdagen om in De Gouden Leeuw zijn stem uit te brengen, een ongekend succes voor het nieuwe Bronkhorster Belang.

Sinds de samenvoeging van de vijf gemeenten tot Gemeente Bronckhorst werd steeds duidelijker de behoefte gevoeld aan een krachtdadige belangenvereniging die zich ondersteund weet door de bevolking. In de oude constellatie, toen Bronkhorst nog onder de kleine gemeente Steenderen viel, waren de lijntjes naar de bestuurders kort en overzichtelijk. De samensmelting heeft alles veranderd. De afstand naar de residentie Hengelo mag dan in kilometers niet onoverkomelijk zijn, mentaal voelt het toch als een aanzienlijk grotere kloof dan de bevolking voorheen gewend was.


Vanuit de gemeente geredeneerd is het begrijpelijk dat de belangengroeperingen een grotere rol wordt toegedicht. Het is immers ondoenlijk om vanuit het gemeentehuis met ieder van de 43 kernen net zo intensief contact te houden als voorheen ieder van de vijf fusiegemeenten deed in een veel beperkter gebied.

In de laatste periode voor de gemeentelijke herindeling leidde de Bronkhorster belangengroep een anoniem bestaan. Er waren wel contacten met de gemeente en andere instanties, maar alle adviezen richting de overheid werden uitgebracht zonder last of ruggespraak met de medestadgenoten. Bronkhorster Belang fungeerde als een stichting, waarbij bestuursleden zelf op zoek gingen naar nieuwe kandidaten als dat nodig was. Er waren geen jaarvergaderingen; er was geen structureel overleg met de bevolking.


Dat leidde tot een nieuw Bronkhorster Belang, niet meer in de vorm van een stichting, maar in de gedaante van een vereniging, die als de Vereniging Belangengroep Stad Bronkhorst (BSB) door het leven gaat. Het bestuur legt jaarlijks in de algemene vergadering verantwoording af over het gevoerde beleid.

Op de eerste vergadering van de Vereniging Belangengroep Stad Bronkhorst kwam de bevolking van stad en ommelanden massaal opdagen. Niet minder dan 101 Bronkhorsters brachten hun stem uit en verschaften daarmee het bestuur een duidelijk mandaat. Sindsdien staat een nieuw bestuur op de bres voor het algemeen belang van de bevolking, onderhoudt contacten met het gemeentebestuur, bezoekt gezamenlijke vergaderingen van dorpsbelangenorganisaties en probeert op alle mogelijke manieren het leefklimaat van stad en ommelanden waar mogelijk te verbeteren.

Voormalig voorzitter Klaas van Beek kan in dat opzicht bogen op een rijke ervaring. Bronkhorst’s oudste ‘importbewoner’, die in 1969 samen met Verdi Breukink en Henne Scholten de Belangengroep Bronkhorst van de grond tilde, moest ruim veertig jaar geleden ook met andere dan verkeersproblemen afrekenen. Het waren de jaren waarin de restauratie van het stadje op gang kwam en er bij de Bronkhorsters grote onduidelijkheid bestond over de te volgen procedure. Van Beek: “Er werd de bewoners weinig of niets verteld. We werden onwetend gehouden over de subsidieregels.”


Het was de tijd waarin er op nationaal en gemeentelijk niveau nog vooral geregeerd werd volgens het devies ‘Over U, zonder U.’ Een vleugje van de democratiseringsgolf van die roerige jaren – met de studentenopstanden in steden als Parijs en Amsterdam als voornaamste ijkpunten - bereikte ook Bronkhorst.  Importman Van Beek nodige samen met de stoutmoedigste autochtonen het complete gemeentebestuur van Steenderen uit om opening van zaken te geven.

Tot die bijeenkomst was de eigenlijke restauratie van de vervallen Bronkhorster panden voornamelijk in handen van drie mannen: de rayonarchitect van Monumentenzorg, een particuliere architect en een aannemer. Zij hadden de succesvolle restauratie van het eerste object, de kapel, op hun naam staan en automatisch kregen zij het herstel van de andere panden toegeschoven. “Dat ging nu eenmaal zo in die jaren,” zegt Van Beek. “De burgermeester vond het goed zo en dan waagde je het niet om daar tegenin te gaan.”

Na die bijeenkomst met de gemeentelijke overheid veranderde alles. De bewoners werd duidelijk gemaakt dat zij vrij waren in de keuze van architect en aannemer en – minstens zo belangrijk – er kwam duidelijkheid over de te verwachten overheidssubsidie.

De belangengroep groeide uit tot een heuse vereniging, die zich door de groeiende toeristenstroom en de daarmee gepaard gaande verkeersoverlast voor nieuwe problemen zag gesteld. Door de inspanningen van het bestuur kwamen er parkeerverboden en werd er een parkeervoorzieningen aangelegd. Het Bronkhorster Belang speelde een grote rol bij de aanleg van riolering en gasvoorziening en was ook prominent aanwezig in de organisatie van de festiviteiten rond het 500-jarig bestaan van het stadje. Het laatste grote wapenfeit was de aanleg van de televisiekabel, waarbij de bewoners zelf de sleuf groeven tussen Bronkhorst en Steenderen.

Bronkhorst is onmiskenbaar veranderd. Van de oorspronkelijke bevolking is weinig meer over. De karakteristieke Bronkhorster pandjes worden vooral bevolkt door ‘de import’, waarvan overigens een deel al weer decennia lang in het stadje woont. Maar wat autochtonen en import met elkaar verbindt is de wens om plezierig te wonen in een omgeving die iedereen als prettig ervaart. Daar blijft de belangengroep zich voor inzetten. Of zoals de voorzitter zegt: “We willen de bevolking informeren en raadplegen en er alles aan doen om het authentieke karakter van Bronkhorst te behouden, waarbij de leefbaarheid voorop moet staan.”